Giovanni Arpino

(Ridiression da Gioan Arpin)
Giovanni Arpino

Scritor, poeta e giornalista.
Giovanni Arpino a l'era nassù ël 27 ëd gené dël 1927 a Pòla, andoa sò pare, colonel piemontèis, a l’era stàit trasferì, e a l'é mòrt a Turin ël 10 dë dzèmber dël 1987 apress doi agn ëd maladìa.

A l'ha passà ij sò prim ani a Bra, ma peui a l'é avnuit turinèis. A Turin a l'é laureasse ant ël 1951.
Da scritor e da giornalista sportiv (a l'ha travajà a La Stampa) a l’era pitòst tajà con ël piolèt: a l'era malfé che a serchèissa dë moderé sò pensé (che as varda, pr'esempi, la poesìa cità ambelessì sota ant j'euvre).

A l’ha vinsù vàire premi (Strega 1964, Campiello 1972), e miraco soa conta pì famosa a resta Il buio e il miele (Ël top e l’amel) d’andoa a l’han fàit doi film:

Stil poétich

modìfica

A parte dal 1970, Arpino a l'ha publicà tuti j'agn ij sò epigrama an piemontèis an sl'Armanach Piemontèis.

N'esempi dlë stil motobin diret ch'a dovrava.

O pòvra Italia,

La chërdìo 'na mare
A l’é gnanca 'na bàila.

O pòvri noi
Che a fesse italian
Soma 'mpinisse ‘d poj.

—Pais, da "Bòce ferme"


Euvre prinsipaj

modìfica
  • Sei stato felice, Giovanni (1952)
  • Gli anni del giudizio (1958)
  • La suora giovane (1959)
  • Un delitto d’onore (1960)
  • Una nuvola d’ira (1962)
  • L’ombra delle colline (1962, Premi Strega)
  • Un’anima persa (1966)
  • La babbuina (1967)
  • Il buio e il miele (1969)
  • Randagio è l’eroe (1972)
  • Racconti di vent’anni (1974)
  • L’assalto al treno ed altre storie (1974)
  • Rafé e Micropiede (1974)
  • Domingo il favoloso (1975)
  • Il primo quarto di luna (1976)
  • Azzurro tenebra (1977, romanz ësportiv)
  • Il fratello italiano (1980, Premi Campiello)
  • Le mille e una Italia (1980)
  • Un gran mare di gente (1981)
  • Bocce ferme (1982)
  • Vita, tempeste e sciagure di Salgari, il padre degli eroi (1982, con Roberto Antonetto)
  • La sposa segreta (1983)
  • Il contadino Genè (1985)
  • Passo d’addio (1986)
  • La trappola amorosa (1988)